خدایا !

پر از حرفم برای گفتن

این بار پیامبری بفرست

که فقط بشنود.

ای کاغذ سپید

که همه ی دردهایم را

به دوش میکشی

یکبار دیگر رویت می نویسم :

بی نهایت دوستش دارم ...

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

پ.ن:کـاش مـی فـهـمیـدی قـهـر می کنم تـا دسـتـمو مـحـکمتر بگیـری و بـلـنـدتـر بـگـی:بـمون...
نـه ایـنـکـه شـونـه بـالا بــنـدازی و آروم بـگـیهـر طور راحـتـى!!

^{باید باور کنیم
تنهایی
تلخ‌ترین بلای بودن نیست،
چیزهای بدتری هم هست،
روزهای خسته‌ای
که در خلوت خانه پیر می‌شوی...
و سال‌هایی
که ثانیه به ثانیه از سر گذشته است.
تازه...
تازه پی می‌بریم
که تنهایی
تلخ‌ترین بلای بودن نیست،
چیزهای بدتری هم هست:
دیر آمدن!
دیر آمدن!}

^{ــــــــــــــــــــــــــــــــــــ}

پ. ن: آدم‌هـا مـی رونـد ...چـون بهـانه‌ای بـــرای مــانـدن ندارنـد...همــان آدم‌هــا بــرمــی گــردنـد (!)
چــون مـی فهمنـد ...بـــرای مـانـدن بهــانـه لازم نیـست (!)

پ. ن : خونه دار شدیم